مدح و مناجات با حضرت امام رضا علیهالسلام
با نگـاهِ لطفِ بیانـدازهات اعـجـاز شد بیسوادی در حرم آمد، غـزلپرداز شد میشود حس کرد لبخندِ خدا را در حرم هر زمـان آوایِ نـقـاره طـنـینانداز شد هر گرفتاری که آمد، دستِ خالی برنگشت یک توسل کرد و بعد از آن گرهها باز شد "خوش به حال آن کبوتر بچهای" که در حرم بالهایش را گشود و قسمتش پرواز شد شیعه مدیون است بر چشمانِ عالِمپرورت گـوشۀ چـشـمانِ تو شیخِ بهـاییساز شد مرکزِ ثـقـلِ دیار عشق تنها مشهد است "یا رضا جان" بر لب آمد، عاشقی آغاز شد از نگـاهِ مهـربان و نورِ الطافِ تو بود "آمدم ای شاه"، اگر زیباترین آواز شد زائرِ کـویِ تو ای شـاهِ خـراسان تا ابـد در کلاسِ بندگی، از دیگران ممتاز شد |